GK, foto. John Faltin, 1903 r.
GK, foto. John Faltin, 1903 r.

Klasycystyczny Dworek Sierakowskich, obok Dworu Hiszpańskiego, należy do najstarszych zabytków budownictwa
sopockiego. Na parterze zachowały się zabytkowe detale: kaflowe piece z końca XVIII w., kilkoro zdobnych drzwi
dwuskrzydłowych, liczne okucia metalowe, stiukowe fasady i rozety na sufitach.

Historia letniej rezydencji rodu Sierakowskich sięga początków XVIII wieku. Wtedy to, na miejscu dzisiejszego dworku, wybudowano dom letniskowy należący do znajdującego się nieopodal Dworku Francuskiego, którego właścicielem był gdański burmistrz Andreas Borkmann. Budynek przetrwał jednak tylko do 1734 roku, bowiem na skutek działań wojennych uległ doszczętnemu zniszczeniu, dzieląc los wszystkich sopockich dworów.

Właściwy, stojący po dziś dzień dworek, powstał 61 lat później, kiedy w Sopocie pojawił się hrabia Kajetan Sierakowski. On to w piśmie z 12 lipca 1795 po raz pierwszy wspomniał o wybudowanym przez siebie domku wypoczynkowym, który wraz z urządzonym wokół parkiem służył rodzinie hrabiego jako letnisko przez kolejne 20 lat. Po sprzedaży posiadłości, w dworku przez 91 lat wypoczywała bogata gdańska rodzina von Frantzius.

Nastanie wieku XX oznaczało dla Dworku Sierakowskich szereg zmian. Kolejny właściciel rozparcelował i sprzedał park otaczający budynek, zaś sam dom, aż do zakończenia II Wojny Światowej, często zmieniał lokatorów. Wśród nich był m.in. architekt Richard Kohnke, późniejszy budowniczy Grand Hotelu.

W 1962 roku parcela wraz z dworkiem, jednym z najstarszych zabytków budownictwa sopockiego, została wpisana do rejestru zabytków. Parterowy, murowany budynek zachował oryginalny wystrój zewnętrzny, a także fragmenty wystroju wnętrza: kilkoro zdobnych drzwi dwuskrzydłowych, liczne okucia metalowe i dwa cylindryczne piece.

W 2010 roku dworek został oddany do użytku po generalnym remoncie, podczas którego odtworzono oryginalne kolory ścian.

Kajetan Onufry z Bogusławic Sierakowski (1753-1841) był synem Romana, starosty olszowskiego, chorążego i sędziego grodzkiego w Krakowie. Zdobył staranne wykształcenie w kraju i za granicą. Był kasztelanem słońskim, posłem do Sejmu Cztreoletniego, senatorem-kasztelanem Królestwa Polskiego i senatorem-wojewodą w okresie powstania listopadowego. Za zasługi dla kraju odznaczono go w 1793 roku Orderem Orła Białego i Orderem Św. Stanisława.

Od 1974 roku Dworek Sierakowskich – jako siedziba Towarzystwa Przyjaciół – pełni rolę jednego z najaktywniejszych w mieście ośrodków życia kulturalnego.

Ciekawostka: Podczas jednego z pobytów Sierakowskich w Sopocie, do dworku przyjechał 17 letni wówczas Fryderyk Chopin, który przyjaźnił się z synem Kajetana, Antonim. / źródło: Projekt Dawny Sopot

 

Historia w datach:
1714 – Na mapie Sopotu, sporządzonej przez królewskiego geometrę Jana Casparusa Schirschmita, figuruje, na
miejscu dzisiejszego Dworku Sierakowskich, dom letniskowy należący do dworu Francuskiego. Z dokumentów
wynika, że właścicielem tego dworu był gdański burmistrz Andrzej Borkmann.

BMS PAH, GK, foto. Kołecki, 1977 r.

1793 – Hrabia Kajetan Sierakowski kupuje od Anny Marii Killer dobra dworu Sołeckiego. Dwór Francuski nabywa
od Burskiego wdowa, radczyni dworska Ficht. W zamian za odstąpienie części gruntów dawnego sołectwa,
Sierakowski przejmuje na letnisko wspomniany murowany dom wraz z parcelą o powierzchni 0,98 ha.

1814 – Gdański przedsiębiorca Daniel Gotthlif von Frantzius kupuje od Kajetana Sierakowskiego sopocką posiadłość. Przez 91 dalszych lat dworek i park służą rodzinie Frantziusów za letnisko.

1905 – Posiadłość kupuje Otto Fredrichs. Parceluje ogród i sprzedaje go na działki budowlane, Dworek zaś
odnajmuje lokatorom na cele mieszkalne.

1945 – Dworek przechodzi pod zarząd miejskiej administracji, która przeznacza go na mieszkanie kwaterunkowe
dla trzech rodzin.

1958 – decyzją sądu właścicielem Dworku Sierakowskich zostaje Państwo Polskie.

1962 – Parcela z Dworkiem zostaje wpisana do rejestru zabytków.

1974 – z inicjatywy miłośników nadmorskiego kurortu powstaje Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, którego siedzibą
staje się Dworek Sierakowskich.

2009 – rozpoczęcie całkowitej rewitalizacji Dworku Sierakowskich. Koszty remontu ponosi Miasto Sopot, właściciel
zabytkowego obiektu.

2010 – wznowienie działalności Towarzystwa Przyjaciół Sopotu w wyremontowanej siedzibie.

 

 

Zwiedzanie Dworku online