Klasycystyczny Dworek Sierakowskich, obok Dworu Hiszpańskiego, należy do najstarszych zabytków budownictwa
sopockiego. Na parterze zachowały się zabytkowe detale: kaflowe piece z końca XVIII w., kilkoro zdobnych drzwi
dwuskrzydłowych, liczne okucia metalowe, stiukowe fasady, rozeta i malowidła na suficie.

1714 – Na mapie Sopotu, sporządzonej przez królewskiego geometrę Jana Casparusa Schirschmita, figuruje, na
miejscu dzisiejszego Dworku Sierakowskich, dom letniskowy należący do dworu Francuskiego. Z dokumentów
wynika, że właścicielem tego dworu był gdański burmistrz Andrzej Borkmann.

1793 – Hrabia Kajetan Sierakowski kupuje od Anny Marii Killer dobra dworu Sołeckiego. Dwór Francuski nabywa
od Burskiego wdowa, radczyni dworska Ficht. W zamian za odstąpienie części gruntów dawnego sołectwa,
Sierakowski przejmuje na letnisko wspomniany murowany dom wraz z parcelą o powierzchni 0,98 ha.

1814 – Gdański przedsiębiorca Daniel Gotthlif von Frantzius kupuje od Kajetana Sierakowskiego sopocka
posiadłość. Przez 91 dalszych lat dworek i park służą rodzinie Frantziusów za letnisko.

1905 – Posiadłość kupuje Otto Fredrichs. Parceluje ogród i sprzedaje go na działki budowlane, Dworek zaś
odnajmuje lokatorom na cele mieszkalne.

1945 – Dworek przechodzi pod zarząd miejskiej administracji, która przeznacza go na mieszkanie kwaterunkowe
dla trzech rodzin.

W 1958 r. decyzją sądu właścicielem Dworku Sierakowskich zostaje Państwo Polskie.

1962 – Parcela z Dworkiem zostaje wpisana do rejestru zabytków.

1974 – z inicjatywy miłośników nadmorskiego kurortu powstaje Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, którego siedzibą
staje się Dworek Sierakowskich.

2009 – rozpoczęcie całkowitej rewitalizacji Dworku Sierakowskich. Koszty remontu ponosi Miasto Sopot, właściciel
zabytkowego obiektu.

2010 – wznowienie działalności Towarzystwa Przyjaciół Sopotu w wyremontowanej siedzibie.