„Październik”. Wystawa malarstwa Wilgi Badowskiej | 3.10-4.11. 2018

„Październik”. Nazwa wystawy jest znakiem upływającego czasu, ale i zaproszeniem do celebrowania chwili obecnej.
Na październik przypadają moje urodziny. To szczególny czas zamykania jednych rozdziałów i otwierania innych.
Na wystawie pokazuję wszystko to, co u mnie aktualne. Prace z ostatniego czasu, który obfituje w nowe techniki.
Dominuje w nich odejście od tematu na rzecz tego, jak obraz jest namalowany.
Prezentuję obrazy abstrakcyjne, gdzie temat ma drugorzędne znaczenie, malowane na płótnie i na papierze.
Najbardziej fascynuje mnie kolor i faktura. Pokazuję tutaj to, co mi się udało ostatnio na ten temat zrobić,
zostawiając też trochę jedwabnych prac, które jednak prezentuję trochę inaczej, niż zwykle. /
Wilga Badowska

 

 

 

 

W środę 3 października o godz.18.00 zapraszamy na wernisaż indywidualnej wystawy Wilgi Badowskiej pt. „Październik”. W dworkowej Galerii Sztuki zaprezentowane zostaną zarówno charakterystyczne dla twórczości tej autorki obrazy na jedwabiu, jak również jej najnowsze prace malarskie. Ekspozycję będzie można oglądać codziennie w godz. 12.00-18.00. Wystawa potrwa do 4 listopada br.

Wstęp wolny.
Zapraszamy!

 

 

Wilga Badowska

Wilga Badowska

Dyplom PWSSP w Gdańsku uzyskała w 1986 roku w pracowni prof. Kazimierza Ostrowskiego. Uprawia malarstwo i grafikę.

Od lat eksperymentuje z batikiem głównie na jedwabiu, wykorzystując tę technikę w swoich pracach i mieszając ją zależnie od potrzeby z innymi technikami malarskimi.

Tematyka obrazów jest przeważnie figuratywna, dekoracyjna i często symboliczna. Malarka wykorzystuje motywy mitów i symboli, sprowadzając pomysł często do syntetycznego, niemal graficznego znaku.

Swoje prace prezentowała na kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce i zagranicą (Japonia, Niemcy, Dania, Norwegia, Litwa) oraz na ponad 45 wystawach indywidualnych (m.in.: 1991 BWA, Olsztyn; 1997 Muzeum w Lęborku; 2000 Galeria „Na Piętrze”, Koszalin; 2002  Galeria „Triada”, Gdańsk; 2002, 2012  Galeria „Dworek Sierakowskich”, Sopot; 2004  Galleri2ern, Bornholm, Dania; 2007  PGS, Sopot; 2007 MOK, Olsztyn; 2010  Galeria „Tygiel” Gdynia; 2012 Galeria Sztuki Współczesnej, Kołobrzeg; 2014 Galeria Refektarz, Kartuzy; 2016 CEIiK, Olsztyn, Galeria Scena X, Olsztyn; Galeria Na Miejscu, Garnizon Kultury w Gdańsku; 2017 Galeria Debiut, Gdynia Orłowo).

Prace Wilgi Badowskiej znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce i na świecie – w krajach europejskich, Ameryce Północnej, Australii i w Japonii.

To co wyróżniało Wilgę Badowską już u progu jej twórczości, to niezwykła wyobraźnia, która obserwowaną i doświadczaną rzeczywistość, przekształcała w poetycką iluzję ukrytych treści i znaczeń. Każde z jej fantazyjnych przedstawień ma swoje źródło i pierwowzór, czerpany z najbliższego otoczenia i osobistych przeżyć, własną narrację, ukrytą pod warstwą bogatej materii malarskiej i arabeską linii, definiujących indywidualizm postrzegania świata. A jest to świat niejednoznaczny, wkracza bowiem w mityczną fantazję, zakorzenioną w kulturowych znakach i symbolach, co pozwala odbiorcy na własną identyfikację w różnorodnych odczytaniach. Początkowo fantastyka przedstawień bliska była poetyce groteski. Animowany świat przedmiotów, roślin i zwierząt ulegał swoistej antropomorfizacji. W ostatnich latach mniej pojawia się tworów groteskowych, choć pozostaje bogactwo form ornamentalnych i skłonność do specyficznej stylizacji. Uprzywilejowanymi motywami kompozycji Badowskiej pozostaje przyroda, która nabiera cech autonomicznych. Harmonia i piękno spaja zwierzęta, ptaki i rośliny w jeden organizm o płynnych, miękkich liniach, niezwykłych kształtach i barwach. Obdarza go autorka osobliwym własnym utajonym życiem. 

Choć Wilga Badowska uprawia różne dyscypliny, rysunek, grafikę artystyczną, ilustrację, to najpełniej wypowiada się w malarstwie na jedwabiu, w którym kondensują się wszystkie środki wyrazu wypracowane w tych innych autonomicznych dyscyplinach. Od lat rozwija i udoskonala własną technikę batikową, kojarzoną bardziej ze sztuką włókna, ale w realizacjach malarskich Badowskiej wywodzi się raczej z bliskiego jej linorytu barwnego. W metodzie matrycy „traconej”, zwanej metodą Picassa, która pozwala na jednej płycie stosować cięcia na kolejnych warstwach nakładanej farby od najjaśniejszej do najciemniejszej, Badowska znalazła analogiczną metodę postępowania w technice woskowej na powierzchni jedwabiu tyle tylko, że nie może używać farb kryjących i uzyskuje bardziej efekt pędzla niż rytującego narzędzia. W swoim batikowym malarstwie wykorzystuje także szablon, temperę i pastele. Jej kreatywność w łączeniu tradycyjnych technik jest dowodem na to, że ich znajomość i perfekcyjne opanowanie warsztatu, pozwala na wyzwolenie spod ograniczających zasad poszczególnych technik, tworząc tym samym przestrzeń na indywidualny eksperyment, wzbogacający własne środki wyrazu. Ich efektem są kompozycje o bogatej i złożonej tkance malarskiej, urzekające urodą i magią przedstawionego świata.(…)  / Zofia Watrak 

 

Więcej informacji o autorce:

facebook.com/wilgabadowskaart

http://wilgabadowska.pl