Peter Turrini „Gościnność” | Teatr przy Stole | 11.10.2021

 

 

W październiku zaprosiliśmy Państwa do Teatru przy Stole na sztukę austriackiego dramaturga Petera Turriniego pt. „Gościnność” w tłumaczeniu Karoliny Bikont. Tekst w niezwykle ciekawy sposób podejmuje problematykę uchodźstwa oraz łączy ją z wątkiem związku dwojga emerytów, w którym powoli zamiera dawne uczucie.
W poniedziałek, 11 października o godz. 18.30 w Dworku Sierakowskich tekst przeczytali aktorzy związani z Teatrem Wybrzeże: Elżbieta Goetel-Dąbkowska, Krzysztof Gordon i Jan Napieralski. Opiekę reżyserską sprawował Krzysztof Gordon, a prelekcję wygłosiła teatrolog prof. Małgorzata Jarmułowicz z Uniwersytetu Gdańskiego.

Wstęp wolny.
Serdecznie zapraszamy!

 

O sztuce

Samir, ścigany przez policję imigracyjną Syryjczyk, jakimś trafem ląduje w salonie Gustla i Herty. Zrządzeniem losu para emerytów ma w mieszkaniu pokój gościnny — od lat stoi pusty, bo Herta łudzi się, że jej zaginiony syn kiedyś jeszcze wróci. Pojawienie się Samira wprowadza ruch do skostniałego związku i ostatecznie, dzięki młodemu chłopakowi, odradza się uczucie i zainteresowanie między dwojgiem starych ludzi.
„Gościnność” to temat uchodźstwa podjęty od zupełnie innej strony, niż można by się spodziewać. A czego można się spodziewać po Turrinim? Na pewno opowie nam niezwyczajną historię o zwyczajnych ludziach.
Jak to możliwe, że mimo uprzedzeń i niechęci do obcego, żadne tak naprawdę nie chce go wyrzucić z mieszkania, by pozbyć się kłopotu? Jak może zakończyć się ta historia? Policja wtargnie do mieszkania i deportuje nielegalnego imigranta? Rozpaczliwa próba obrony nowego członka rodziny przed służbami państwa raczej się na nic nie zda… a może jednak?

 

 

 

O autorze

Peter Turrini to jeden z najwybitniejszych i najczęściej wystawianych dramaturgów powojennej generacji pisarzy austriackich. Urodził się w 1944 r. na pograniczu Włoch i Austrii jako syn włoskiego emigranta, stolarza-artysty Ernesta Turriniego i jego żony Elsy. Przez cały okres dzieciństwa i młodości pogłębiał się w nim kompleks “odmieńca” i “mieszańca”, powodujący jego osamotnienie i poczucie odrzucenia, co miało wyraźny wpływ zarówno na jego dalsze życie, jak i twórczość.

Jako dramatopisarz debiutuje w 1967 sztuką „Polowanie na szczury”, której prapremiera odbyła się w 1971 r. w Volkstheater w Wiedniu w reżyserii Bernda Fischerauera. Choć sztuka wywołała skandal, grana była na wielu scenach niemieckich. Jego kolejne dramaty przynoszą mu coraz większy rozgłos i popularność. Pisze też na zamówienia teatrów.
W twórczości swej ukazuje przede wszystkim nurtujące współczesne społeczności problemy we wzajemnych stosunkach, uwzględniając wewnętrzne sprzeczności i zewnętrzne napięcia międzyludzkie. W swoich bulwersujących, podszytych absurdalnym humorem tekstach uparcie tropi “toksyczne problemy” jak alienacja, postępujący brak granic między rzeczywistością i fikcją, ksenofobię.
Kolejne jego sztuki „Świniobicie” (1971), „Dzieciobójstwo” (1973), „Józef i Maria” (1981), „Obywatele” (1982), „Faust III” (1987), „Mało wydajni” (1988), „Alpejskie zorze” (1992), „Grillparzer w sklepie pornograficznym” (1994), „Bitwa o Wiedeń” (1995) czy „Miłość na Madagaskarze” (1998), tłumaczone na wiele języków, mimo początkowych skandali stawały się sukcesami.
W 1981 ich autor został uhonorowany ważną i cenioną w Niemczech nagrodą literacką im. Gerharda Hauptmanna. Jest też laureatem Nagrody Nestroya za całokształt twórczości (2011 r.).
W Polsce dramaty Turriniego zaczęły zdobywać popularność dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Pierwsza jego sztuka pokazana u nas to „Józef i Maria” wyreżyserowana przez T. Zygadłę w Teatrze Telewizji (1990) i zrealizowana w Teatrze przy Stole w maju 2018 r.

źródło: adit.art.pl, encyklopediateatru.pl

 

 

 

 

Sztuka Petera Turriniego „Gościnność” prezentowana jest w cyklu Teatr przy Stole za zgodą licencyjną Agencji Dramatu i Teatru ADiT.

 

Projekt współfinansowany ze środków: